O psychologii społecznej

medytacja.jpg Wyjątkowo szeroka a zarazem młoda dziedzina nauki z pograniczna psychologii oraz socjologii. Jej głównym przedmiotem badań jest obserwacja wpływu grupy społecznej na zachowanie jednostki oraz na jego psychikę.

Psychologia społeczna to także opisywanie i odczytywanie emocji, postaw, norm, zwyczajów oraz zachowań jednostki w różnorodnych sytuacjach międzyludzkich. To gałąź psychologii zajmująca się problematyką postaw, nieświadomym oraz celowym wpływaniem na grupy lub jednostki, to także badanie, czyli poznawanie szeregu zróżnicowanych zachowań oraz czynników w wyniku, których człowiek staje się jednostka społeczną. Za okres, w którym dziedzina ta zdecydowanie nabrała znaczenia naukowego uważa się wiek XX, ma to niewątpliwie związek z dynamicznym rozwojem metod eksperymentalnych Kurta Lewina oraz jego uczniów. Głównymi narzędziami psychologii społecznej są metody statystyczne, etnograficzne, porównawcze, a także wspomniane już metody eksperymentalne.

Różnice pomiędzy psychologią a psychiatrią

Na pierwszy rzut laickiego oka zdecydowanych różnic pomiędzy psychologią a psychiatrią trudno w zasadzie dostrzec, jednakowoż takowe istnieją i to wyraźne.

Przede wszystkim psychiatra to dziedzina medycyny, zatem aby uzyskać tytuł psychiatry należy ukończy długotrwałe studia wyższe na wydziale medycznym wraz ze specjalizacją z zakresu psychiatrii. Natomiast psychologiem zostaje się po ukończeniu każdej szkoły wyższej o kierunku psychologicznym. Kolejnym ważnym różniącym obie te dziedziny elementem są kompetencje zawodowe, psychiatra jako lekarz medycyny może stosować metody leczenia zarówno terapeutyczne, jak i farmakologiczne, natomiast psycholog może korzystać jedynie z terapii (po wcześniejszym ukończeniu stosownych szkoleń specjalistycznych). Zarówno psycholog, jak i psychiatra posiadają szczegółową wiedzę na temat zachowań, psychiki oraz emocji ludzkich, jednakże psychiatrzy dysponują większymi umiejętnościami diagnostycznymi (potrafią w pewnych zachowaniach rozpoznać wiele chorób współistniejących, bądź wywołujących dane zachowania), natomiast psycholodzy są bardziej bogatsi o wiedzę z zakresu stosowanych metod terapeutycznych.

Rodzaje psychologii

strony-ksiazki.jpg Psychologia to nauka tak szeroko rozbudowana, iż nie sposób by było, aby mieściła się w ramach jednego pojęcia. Zatem chcąc wyodrębnić poszczególne rodzaje psychologii stworzono szczegółowe podziały w ramach głównej dziedziny.

Tak też wyróżnia się psychologię społeczną, rozwoju człowieka, poznawczą, osobowości, ewolucyjną, psychologię postaci (Gestalt), psychologię kliniczną, psychologię zdrowia, dynamiczną, psychologię kulturowa i międzykulturową, behawioryzm i neobehawioryzm, psychoanalizę i neopsychoanalizę, psychologię humanistyczną, psychologię mediów (m.in. Internetu), psychologię pracy, sadową, polityczną, transpersonalną, reklamy, psychologię religii i kognitywistyke, psychologię specjalną, neuropsychologię oraz wiele innych. Każda z powyższych dziedzin psychologii swe korzenie, swoiste podwaliny opiera na szkołach tradycyjnych powiązanych z psychologią Gestalta, asocjacjonizmem oraz funkcjonalizmem Williama James’a.

Historia psychologii

Psychologia - dusza i rozumienie, nauka zagłębiająca się w uczucie, emocje. To swoista obserwacja człowieka i jego zachowań, jego sposobów na radzenie lub bezradność w stosunku do różnorodnych sytuacji życiowych.

Zdecydowanie jest to jedna z nauk empirycznych w jej obszary prócz zachowań człowieka wchodzą także różnorodne mechanizmy i prawa powiązane z zachowaniami psychicznymi. Psychologią interesowały się wszystkie ludy na każdym etapie istnienia ludzkości, początkowo była to nauka ściśle powiązana z filozofią, zatem można rzec, iż dzisiejsza psychologia zawdzięcza najwięcej wielkim filozofom takim ja Platon, Arystoteles, czy chociażby Kartezjusz oraz św. Augustyn. Wiek XIX to początek systematycznego i ciągłego spisywania oraz gromadzenia różnorodnych materiałów w ramach odrębnej tejże nauki, ten moment w dziejach psychologii uważa się za całkowite wyodrębnienie z matki filozofii, wielkiej „córy”, jaką jest niewątpliwie psychologia. Jednakże za moment ukonstytuowania się psychologii uważa się rok 1879 wraz z utworzeniem pierwszego laboratorium psychologicznego na Uniwersytecie Lipskim.

Jak psychicznie poradzić sobie z okresem przekwitania?

Okres przekwitania z pewnością nie jest łatwy dla żadnej kobiety. Oprócz tego, że podczas jego trwania zachodzą zmiany fizyczne, to jeszcze dodatkowo może on łączyć się ze stresem. Jeśli jednak podejdzie się do niego odpowiednio, to wcale nie musi być nerwowy i irytujący.

Aby dobrze przetrwać psychicznie okres przekwitania, musimy się do niego przede wszystkim odpowiednio nastawić. Wiadomo, że jest to jakiś ważny moment w życiu każdej kobiety, kończy się bowiem okres młodości, a zaczyna wiek średni i później starość. Wiele niewiast dręczy wtedy poczucie starty, czegoś, co odeszło na zawsze. Pamiętajmy jednak, że jeśli udało nam się przeżyć w młodości miłe chwile, to zawsze z powodzeniem będziemy mogli do nich wracać we wspomnieniach.

 

back to top